Tsunami Politik 2008: Tembok Dua Pertiga Itu Runtuh

Ambang dua pertiga terletak pada angka: 148.

Pada lewat malam 8 Mac 2008, kutipan kerusi BN terhenti pada angka 140. ^1,2

Angka tersebut masih jauh lebih banyak daripada 82 kerusi gabungan ketiga-tiga parti pembangkang, sekali gus membolehkan mereka menubuhkan kerajaan persekutuan. Sungguhpun demikian, kekurangan 8 kerusi itu menyebabkan BN buat pertama kalinya sejak tahun 1969 hilang majoriti dua pertiga di Parlimen. ^1,2

Tembok besar itu tidak terus runtuh menyembah bumi.

Hanya lapisan paling atasnya sahaja yang runtuh dahulu.

Apakah Cara Paling Tepat untuk Merujuk "Kejatuhan Lima Negeri"#

Tajuk berita sering memaparkan parti pembangkang "menawan lima negeri". Apa yang sebenarnya berlaku ialah pentadbiran empat negeri bertukar tangan: Kedah, Pulau Pinang, Perak dan Selangor; Kelantan sememangnya dikuasai PAS, maka pilihan raya kali ini bermakna mereka berjaya mempertahankan negeri itu. ^1,2,3,4

Lagi pula, ketika membuang undi pada 8 Mac, PKR, DAP dan PAS hanya bertindak menyelaras kawasan pilihan raya antara satu sama lain; nama rasmi Pakatan Rakyat (PR) hanya dibentuk selepas pilihan raya. Kita tidak boleh meletakkan nama pakatan yang belum wujud ke atas kertas undi pada masa itu. ^2,3

Tsunami politik itu juga tidak melanda seluruh pelosok negara secara sekata.

BN memenangi 24 daripada 25 kerusi parlimen di Sabah, dan 30 daripada 31 kerusi di Sarawak. Kedua-dua negeri tersebut menyumbang sebanyak 54 kerusi dan menjadi penyelamat utama kepada BN untuk terus memegang majoriti di peringkat kerajaan pusat. ^1,2

Oleh itu, ini bukanlah fenomena "seluruh negara sepakat ubah kerajaan". Kawasan bandar pelbagai kaum di pesisir barat Semenanjung dan beberapa negeri di utara beralih arah secara mendadak, manakala majoriti kerusi di Malaysia Timur masih kekal utuh di tangan BN.

Siapa yang Mencetuskan Ombak Tidak Boleh Dijawab dengan Satu Jawapan#

Perhimpunan BERSIH dan HINDRAF sememangnya menzahirkan keluhan akar umbi yang sudah lama terpendam, namun tiada bukti kukuh yang mengesahkan bahawa mana-mana satu perhimpunan sahaja sudah cukup untuk mencetuskan tsunami tersebut.

Isu kos sara hidup, janji reformasi Abdullah yang tidak ditunaikan, klip video Lingam melibatkan badan kehakiman, pengaruh media sosial yang semakin berkembang, taktik parti pembangkang mengelakkan pertembungan pelbagai penjuru, penyelarasan Anwar Ibrahim antara semua parti pembangkang, profil calon tempatan dan iklim politik negeri masing-masing, kesemuanya berfungsi serentak pada saat yang sama. ^2,3

Perubahan pengundian berasaskan kaum juga tidak seimbang. MIC, MCA dan Gerakan mengalami tamparan paling hebat terutamanya di kawasan bandar majmuk, sebaliknya UMNO tampil lebih berdaya tahan; mobilisasi HINDRAF sangat berhubung kait dengan anjakan sokongan pengundi India, tetapi ia tidak boleh terus dilabel sebagai "semua orang India mengundi parti pembangkang". ^2,3

Angka-angka ini cuma memberitahu kita bahawa sistem yang sedia ada sedang merekah.

Ia masih belum dapat membuktikan bagaimana tiga parti yang berpegang pada nilai-nilai yang jauh berbeza, berupaya mentadbir urus bersama.

Ujian terawal dihadapi oleh negeri terkaya, paling pesat membangun dengan perbandaran tinggi, serta sukar diterangkan menerusi naratif etnik tunggal: Selangor.

Artikel seterusnya: "Selangor Tukar Kerajaan: 36 Kerusi Belum Mempunyai Nama Bersama". Walaupun kerusi sudah cukup, tetapi nama rasmi pakatan pembangkang belum pun ada; persoalan siapa yang melangkah ke istana untuk mengangkat sumpah merupakan ujian realiti pertama untuk menukar kerajaan.